Bóle barku bywają bardzo uciążliwe zwłaszcza dla osób starszych oraz pracujących fizycznie czy w pozycji siedzącej. Bark jest również jednym z miejsc najbardziej narażonych na urazy i kontuzje barków. Dzięki barkom możliwe jest poruszanie ramionami, więc kiedy pojawia się w nich ból, codzienne czynności, takie jak sprzątanie, mycie i ubieranie się stają się bardzo uciążliwe. Bóle barków często są bagatelizowane szczególnie przez młode osoby. Ból barków maskowany jest przez środki przeciw bólowe i dopiero gdy staje się on nie do wytrzymania szukamy pomocy u specjalistów w postaci rehabilitacji.

Obręcz barkowa ( potocznie zwana barkiem) jest zbudowana z czterech stawów, obojczykowo-mostkowy, barkowo-obojczykowy, ramienny oraz z połączenia pomiędzy łopatką a ścianą klatki piersiowej. Tak zbudowany zestaw stawów tworzy jednostkę najbardziej ruchliwą i o największym zakresie ruchów w ludzkim organizmie. Jest jednak jednoczenie bardzo narażony na wile schorzeń nie tylko szkieletowych ale również związanych z nerwami czy tkankami miękkimi.

U przewarzającej większości pacjentów przyczyną bólu barków są schorzenia około stawowe. O wiele rzadziej spotkane są przypadki gdzie ból ma bezpośrednie podłoże w stawie barkowym. Częstym schorzeniem powodującym takie skutki są choroby tkanek miękkich. Najbardziej powszechne to:
-uszkodzenie stożka rotatorów (zapalenie ścięgien i uszkodzenia),
-zespół ciasnoty barkowej (zmiany w kaletce podnaramienno-podbarkowej, uszkodzenia mięśni stożka rotatorów i nadbudowy kostnej w stawie barkowo-obojczykowym)
-tzw. zamrożony bark (powstanie stanu zapalnego torebki stawu ramienno-łopatkowego).

Aby leczenie tkanek miękkich przynosiło pożądane efekty bardzo ważne jest wczesne rozpoznanie oraz poprawne rozpoznanie czynnika wywołującego ból barku. Należy przypomnieć sobie czy w przeszłości nie doszło do incydentu który mógł spowodować uraz barku . Często nie nie musi być on bardzo silny czy wyczuwalny. Wystarczy nawet niewielkie ale gwałtowne szarpnięcie aby poważnie uszkodzić ścięgna czy mięsnie. Również przeciążenie, wywołane przez powtarzane ruchy stawu barkowego.
W procesie leczenia, pierwszym, najważniejszym elementem jest odpowiednia diagnoza. W celu jej ustalenia należy skonsultować się z ortopedą, rehabilitantem lub reumatologiem. Przeprowadzi on kluczowy w dalszej walce z bólem barku wywiad lekarski. Należy w nim opisać dokładne miejsce występowania bólu, po jakim incydencie lub od kiedy odczuwa się dyskomfort, przy jakich czynnościach objawy się nasilają oraz czy chorujemy na inne choroby. Często bowiem nie zdajemy sobie sprawy że ból barku jest skutkiem wielu chorób nie koniecznie związanych ze stawami, mięśniami czy kośćmi.

Kolejnym krokiem jest badanie lekarskie, które pozwoli określić czy ból barku jest związany czy niezwiązany z ruchliwością barku. W tym sprawdza się ruchliwość barku w obu kierunkach. Niezwykle pomocne mogą się okazać badania obrazowe takie jak RTG czy USG. Pozwalają one wykryć niepokojące procesy zachodzące w tkankach miękkich lub w kościach.

Następnym etapem jest zastosowanie odpowiedniego leczenia. Można stosować różne metody. Zażywanie środków przeciw bólowych czy zakładanie blokad jest tylko chwilowym zamaskowaniem skutków a nie metodą leczenia. O wiele skuteczniejsza jest rehabilitacja. Sprawdza się ona zarówno przy zapobieganiu chorobą jak i przy leczeniu powstałego już schorzenia. Stosowane są różne techniki rehabilitacji, min. kinezyterapia (leczenie ruchem) i terapia manualna (polega na mobilizacjach, manipulacjach na stawach i tkankach miękkich). Jako uzupełnienie tych metod stosuje się fizykoterapie. Dla osób, którym ciężko jest się samodzielnie poruszać albo nie mają czasu w ciągu dnia na przyjazdy do przychodni, doskonałym rozwiązaniem jest rehabilitacja w warunkach domowych.