Jeśli ten problem dotyczy również Ciebie - skontaktuj się z nami, pomożemy!

Rehabilitacja rwy kulszowej to najlepszy i najbardziej profesjonalny zabieg jakiemu możesz poddać się przy tym schorzeniu. Rwa kulszowa wynika głównie z zaburzeń funkcji oraz przemieszczeń w obrębie krążka międzykręgowego – łącznotkankowej struktury znajdującej się pomiędzy kolejnymi kręgami. Zaburzenia takie są najczęściej wynikiem rozwijającej się latami choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Schorzenie rozpoczyna się zwykle nagle – silnym atakiem bólowym, wynikającym z ucisku korzeni nerwowych wychodzących ze zmienionej chorobowo okolicy kręgosłupa. Większość przypadków rwy kulszowej (liczbę tę szacuje się na około 90%) może być leczona zachowawczo – to znaczy bez interwencji chirurgicznej. W pierwszym okresie choroby bardzo ważne jest opanowanie silnych dolegliwości bólowych i możliwie szybkie przywrócenie chorego do poprzedniej aktywności .
Bardzo ważnym aspektem leczenia zachowawczego jest umiejętnie dobrana rehabilitacja połączona ze zmianą dotychczasowych nawyków ruchowych oraz błędów postawy ciała, które mogły nasilać istniejące procesy patologiczne w obrębie kręgosłupa.

Jakie badania należy wykonać przed rozpoczęciem rehabilitacji?

Rehabilitacja rwy kulszowej poprzedzana jest diagnostyką radiologiczna – najbardziej dokładnym badaniem kręgosłupa oraz struktur przykręgosłupowych jest badanie rezonansem magnetycznym. W przypadku braku możliwości wykonania takiego badania, konieczna jest diagnostyka rentgenowska (RTG kręgosłupa). Badanie to jest szczególnie ważne u osób w wieku podeszłym, u których podobne objawy kliniczne mogą wystąpić przy złamaniach kompresyjnych. Złamania te występują u pacjentów z osteoporozą i często są pierwszym jej przejawem. Z uwagi na znaczne osłabienie struktury kostnej, są to tak zwane złamania niskoenergetyczne – oznacza to, że do ich wystąpienia nie jest konieczny poważny uraz kręgosłupa i mogą pojawić się po niegroźnym upadku w warunkach domowych. Badania obrazowe są też niezbędne dla fizjoterapeuty i stanowią cenne uzupełnienie badania funkcjonalnego.

Rehabilitacja rwy kulszowej w ostrym okresie choroby

Rehabilitacja rwy kulszowej może być wdrażana już w ostrym okresie choroby, o ile dolegliwości bólowe pacjenta nie są nasilone. Częściej jednak początkowy czas po napadzie bólowym pacjent spędza w łóżku w pozycji minimalizującej ból i unika zbędnych ruchów. Jest to dopuszczalne, jednak okres unieruchomienia nie powinien się wydłużać, a za zgodą i akceptacją chorego już na tym etapie można wdrożyć niektóre elementy rehabilitacji, na przykład masaż rozluźniający określone partie mięśniowe wykonywany przez doświadczonego fizjoterapeutę.

Rehabilitacja rwy kulszowej w przewlekłym okresie choroby

Okres ostry choroby mija zwykle po dwóch do trzech tygodni, dolegliwości bólowe mogą jednak utrzymywać się o wiele dłużej, przechodząc w proces przewlekły. Skuteczna i właściwie prowadzona rehabilitacja pozwala znacznie zmniejszyć ból oraz zapobiec kolejnym atakom rwy kulszowej.
Stosuje się metody fizykoterapeutyczne, kinezyterapię oraz terapię manualną. Celem zabiegów jest przede wszystkim: poprawa stabilizacji oraz poprawa ruchomości kręgosłupa, wzmocnienie głębokich mięśni stabilizujących, nauka nowych, prawidłowych wzorców ruchowych, a także wzmocnienie osłabionych mięśni przykręgosłupowych oraz rozluźnienie i poprawa elastyczności przykurczonych struktur. Terapia taka musi być dostosowana do wcześniejszej aktywności fizycznej pacjenta oraz jego możliwości ruchowych, stąd nie ma uniwersalnych ćwiczeń, które mogą być bezpieczne wykonywane u każdego chorego.
Jedną z bardziej popularnych metod rehabilitacyjnych jest metoda McKenzie, która pozwala na podstawie badania funkcjonalnego określić kierunek leczenia fizjoterapeutycznego oraz granice, kiedy leczenie zachowawcze nie przyniesie spodziewanych efektów. Największą zaletą metody McKenziego jest nastawienie na eliminację przyczyn problemów, nie zaś jedynie skutków, którymi są odczuwane przez chorego bóle. Zalecone przez fizjoterapeutę ćwiczenia- początkowo wykonywane pod okiem specjalisty, należy następnie kontynuować samodzielnie w domu. Najlepsze efekty ćwiczeń uzyskuje się u chorych, którzy wykonują ćwiczenia systematycznie.
Pomocniczo stosuje się również takie metody rehabilitacji, jak:

  • elektroterapia (galwanizacja, elektrostymulacja, TENS), głównie w celu profilaktyki zaników mięśniowych oraz redukcji bólu
  • kinesio-taping (specjalne taśmy przyklejane w odpowiednich punktach, które umożliwiają przede wszystkim utrzymanie prawidłowej postawy)

Profilaktyka napadów rwy kulszowej

Aby efekty rehabilitacji rwy kulszowej były trwałe i przyniosły realne zmiany w życiu pacjenta, chory musi także wprowadzić modyfikacje dotychczasowego stylu życia. Zalecenia te nie są skomplikowane, ale wymagają od chorego skrupulatności oraz odpowiedniej motywacji.
Kilka prostych wskazówek, które zmniejszają obciążenie mechaniczne kręgosłupa to:

  • unikanie długotrwałego stania lub siedzenia w jednej pozycji – jeśli zachodzi taka konieczność należy robić częste, krótkie przerwy, a podczas stania zginać lekko stawy kolanowe, utrzymując cały czas wyprostowaną pozycję
  • wybierać aktywności fizyczne, z uwzględnieniem ochrony kręgosłupa – na przykład jazda na rowerze z odpowiednio wysoko wyregulowaną kierownicą, bieganie tylko po miękkiej nawierzchni, pływanie – zwłaszcza na grzbiecie
  • unikanie noszenia butów na wysokim obcasie przez kobiety
  • odpowiedni wybór materaca – zwykle polecane są materace o wyższym stopniu twardości, ale każdorazowo warto tę decyzję podjąć razem z fizjoterapeutą
  • równomierne rozłożenie ciężaru na obie strony w czasie podnoszenia przedmiotów
  • utrzymywanie prawidłowej masy ciała

 

Potrzebujesz rehabilitacji rwy kulszowej??

Wypełnij formularz a oddzwonimy i odpowiemy na każde pytanie:

 

Imię i nazwisko (wymagane)

Telefon (wymagane)

Wyrażam zgodę Wyrażam zgodnę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Medikar Care Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Sp. k. w celach marketingowych.

 

 

 

Sprawdź nasze inne rodzaje rehabilitacji